พระพิมพ์นางพญาองค์นี้ เป็นเนื้อดินเผาที่ผ่านการเผาถูกไฟระดับหนึ่ง ดินที่ถูกไฟเผาแล้วไฟอ่อนผิวจะ แดงอ่อน ออกนวล ถูกไฟกลาง ๆ จะแดง แดงเข้ม หรือออกดำเมื่อถูกเผานาน องค์นี้เป็นพิมพ์อกนูนใหญ่ผิวออกแดงนวล ที่เราเรียกว่าเป็นผิวหม้อใหม่ พิมพ์คมชัดเจนทุกส่วน เม็ดแร่ละเอียด ผิวหนึกแน่น มองดูด้านหลังแล้วไม่ต้องลงกล้อง ดูง่าย ผู้สนใจจำพิมพ์และเนื้อหาให้ได้ เป็นพิมพ์หนึ่งของพิมพ์อกนูนใหญ่ที่หายากมาก ๆ พอมีโอกาสจึงนำมาให้ได้ศึกษากัน

พระพิมพ์นางพญาองค์นี้ถ้าดูเปรียบเทียบกับ พระพิมพ์นางพญาอกนูนเล็กองค์สวยแล้ว จะบอกว่าสวยสู้อกนูนเล็กไม่ได้ แต่ถ้าดึงภาพเข้ามาใกล้ ๆ แล้วจะเห็นว่า สวยคนละแบบ พิมพ์อกนูนเล็กถ้าเปรียบเป็นหญิงสาวแล้วจะบอกว่ามีเสน่ห์สวยซึ้งนุ่มนวลสบายตา แต่พิมพ์สังฆาฏินั้นเมื่อเข้ามาดูใกล้ จะบอกว่าแม่เจ้า สวยคมบาดตาจริง พิมพ์คมทุกสัดส่วน มองดูแข็งเพราะเป็นเนื้อดินแกร่งแต่แน่น ผิวยังไม่เปิด เม็ดแร่ตามสูตร ตำหนิพิมพ์ทรงชัด ความสมบูรณ์ กว่า 95 เปอร์เซ็น ด้านหลังโอ้โฮ ! อุ๊แม่เจ้างามจริง ๆ ทั้งเนื้อผิวแกร่งแต่แน่นและสวยเฉียบ เชิญท่านทั้งหลายทัศนา และติชมได้

พระพิมพ์นางพญา พิมพ์อกนูนเล็กองค์นี้ถือว่าเป็นองค์ที่ยังสภาพความสมบูรณ์และสวยงามกว่า 90 เปอร์เซ็น และเป็นพิมพ์ที่นิยมเล่นมากที่สุด จากหลายแม่พิมพ์ เป็นเนื้อที่เรียกว่าเนื้อดินอิฐแดง ตามซอกแขนปรากฎราดำ คาบฟอสซิล(คาบแคนเซี่ยม)แสดงความเก่า มองเห็นเม็ดแร่ที่ละเอียดสวยงามครพร้อมดอกมะขามทำให้เกิดเสน่ห์ดูไม่รู้เบื่อ พิมพ์ทรงชัดเจน มีรอยเปิดที่ใต้เข่าขวามีเสน่ห์ไปอีกแบบหนึ่ง ด้านหลังยิ่งดูง่ายมาก ๆ ทั้งลายมือ ความหนึกแกร่งของผิวที่ไม่ผ่นการใช้ ถ้าเห็นพระลักษณะอย่างนี้รีบเก็บหาไว้ครับ

เนื้อดำ  เป็นเนื้อที่ผสมพิเศษมีสีดำ คือดำสนิท เหมือนสีไม้ดำไม่ใช่ดำเพราะแก่ไฟ เนื้อจะมีความละเอียดมาก
เนื้อเขียว  เป็นเนื้อพิเศษอีกเช่นกัน เป็นเนื้อดิบไม่ได้เข้าไฟ  และไม่ใช่ดินดิบ  เป็นเนื้อที่บดจากหินเขียวผสมเข้ากับน้ำยา
 เนื้อเขียวแข็งแกร่งมากคล้ายคอนกรีต  เนื้อเขียวจะต้องมีคาบมันปูจับ (คาบมันปูก็คือคาบแคลเซียมผสมกับสนิมเหล็กในพื้นดิน)

เนื้ออิฐ  เป็นเนื้อที่มีลักษณะหยาบกว่าเนื้อทั้งหลายที่กล่าวมาแล้ว  ที่จริงแล้วเนื้ออิฐก็คือเนื้อดิน  แต่มีลักษณะคล้ายอิฐเก่า ๆ มีความนุ่มพอสมควร

เนื้อเกรียม  เป็นเนื้อที่ถูกอบด้วยความร้อนตลอดเวลาที่อยู่ในกรุ ผิวจะเข้มเกรียมเป็นสีน้ำตาลใหม้ มีทั้ชนิดเนื้อว่าน  เนื้อดินนุ่ม  และเนื้อดินแกร่ง  ซึ่งอาจจะเรียมมากน้อยขึ้นอยู่กับการถูกไฟมากน้อย

ลักษณะของเนื้อพระนางพญามีหลายลักษณะ และก็คล้ายคลึงกัน  แต่พอจะแยกได้ดังนี้

เนื้อว่าน  เป็นลักษณะที่มีว่านผสมอยู่ค่อนข้างมาก  ทำให้มองดูอ่อน  นุ่มนวล  ผิวบางแห่งจะปรากฎรอยย่นหรือรอยพับ  ตามผิวขององค์พระมีลักษณะคล้ายเยื่อไม้  ผิวไม่ค่อยเสมอกัน มีทั้งสีอ่อนและสีแก่ พบเม็ดแร่น้อยมาก

เนื้อดินนุ่ม  เป็นเนื้อที่มีลักษณะดินผสมว่านเพียงเล็กน้อย  มีความหนึกนุ่ม  ผิวมัน  และพบเห็นแร่ละเอียดน้อย

เนื้อดินแกร่ง  เนื้อมีความละเอียดแต่มองดูไม่นุ่มนวล  พบเห็นเม็ดแร่ปรากฎแทรกตามผิวหรืออาจไม่มีก็ได้ ศึกษาง่ายเหมือพระดินเผาโดยทั่วไป

พระนางพญาองค์ที่มีดินอยู่ตามซอกต่าง ๆ  มีประโยชน์ในการพิจารณา  ลักษณะของดินกรุจะมีลักษณะแห้งผาก  สีซีดและจับอยู่แน่น  เมื่อสกิดหรือเอาสำลีชุบน้ำค่อย ๆ เช็ดออก   เนื้อพระที่ปรากฎนั้นซีด  และอ่อนกว่าผิวตรงที่ไม่มีดินจับ  ส่วนพระปลอมที่เอาไปฝังดินเพื่อให้มีคราบดินจับเนื้อกับผิวที่ล้างออกจะเหมือนกัน

พระเนื้อดินเมื่อกดพิมพ์เป็นองค์พระเรียบร้อยแล้วจะถูกนำไปตากแดดจนแห้งแล้วนำไปเข้าเตาเผา องค์ที่ถูกเผาพอดีเนื้อจะเป็นสีแดง ๆ แต่ถ้าแก่ไฟมากจะเป็นสีดำ หรือเขียว ซึ่งก็พน้อยมาก แต่ถ้าแก่ไฟมากกว่านั้นพระจะแตกและเสียไป ส่วนที่เจอไฟพอดีบ้างหรือแก่ไฟบ้างเรียกว่าเข้าไฟไม่เสมอกัน  เนื้อพระจะกลายเป็นดำบ้างแดงบ้างอย่างนี้เรียกว่าเนื้อผ่าน ถือว่าเป็นพระที่หายากมากเช่นกัน

คราบคือแคลเซี่ยมที่เกิดจากสนิมเหล็กภายในเนื้อดินและเข้ามาจับกับเนื้อพระ  จะมีลักษณะเป็นสี  ให้สังเกตคราปสีมันปูมีสีคล้ายสีของเนยเหลืองเจือแดงเล็กน้อย  จะมีสีเข้มสวยสำหรับพระที่ใช้แล้ว  แต่พระที่ยังไม่ได้ใช้คราปจะเป็นสีมันปูซีด ๆ หรือสีหม้อใหม่ซีด ๆ และถ้าเป็นคราบที่ไม่ไดใช้แล้วจะปกคลุมอยู่ทั่วทั้งองค์พระ